در فقدان شما ، زار و پريشان حال گرديده اند . پس اى بزرگواران از خواب برخيزيد و سركشان پست را از حريم خاندان پيامبر دورسازيد به خدا قسم ، مرگ شما از حوادث سخت روزگار است . روزگار به شما خيانت كرد و گرنه در يارى من كوتاهى نمىكرديد و از خواهش من روى بر نمىگردانديد . و اينك ما از رفتن شما سخت درد منديم و به سوى شمارهسپاريم . كه همه مااز خداييم و به سوى خدا مىرويم . سپس در مورد يارانش چنين مىخواند : قوم إذا نودو لدفع ملمةٍ * والخيل بين مدعّس و مكردس لبسوا القلوب على الدروع و اقبلوا * يتهافتون على ذهاب الانفس نصروا الحسين فيالها من فتية * عافوا الحياة والبسوا من سندس « 1 » ( قومى كه اگر براى پيكار بابديها دربرابر لشكريان انبوه و مسلّح دشمن ، دعوت مىشدند ، جانشان را بركف نهاده و به كار زار مىآمدند و در نوشيدن جام شهادت بر يكديگر پيشى مىگرفتند . حسين را يارى كردند و چه جوانان دلير و برومندى

--> ( 1 ) - / مقتل الحسين ، اثر ابى مخنف ، ص 133 .